Imię Naira wywodzi się z tradycji ormiańskiej, gdzie słowo „nair” oznacza „świt” lub „blask”. W starożytności było używane przede wszystkim jako określenie zjawisk przyrodniczych, symbolizujących początek nowego dnia i triumf światła nad mrokiem. W kronikach średniowiecznych księstw Kaukazu imię to pojawiało się w odniesieniu do władczyń i kobiet z wyższych sfer, którym nadawano je w nadziei na obfitość i pomyślność w rodzinie.
Z biegiem wieków imię Naira przeniknęło do innych regionów Kaukazu, zyskując różne formy zapisu i wymowy, między innymi w językach perskim i georgijskim. W kulturze arabskiej funkcjonuje wariant „Nayara” o podobnym znaczeniu. W Europie Zachodniej imię pojawiło się dzięki literaturze i projektom artystycznym, natomiast w Polsce zyskało popularność w drugiej połowie XX wieku, kiedy rodzice poszukiwali oryginalnych, lirycznych imion dla córek.
Współcześnie Naira jest traktowana jako imię egzotyczne i unikatowe. Choć rzadko nadawane, zyskuje uznanie w środowiskach ceniących tradycję oraz symbolikę związana z odradzaniem się i wewnętrznym światłem.