Korzenie imienia Hyacynt sięgają starożytności. W kulturze greckiej funkcjonował jako Hyakinthos, związany z legendami o bogu Apollinie i jego ukochanym młodzieńcu. Opowieść o tragicznej śmierci Hyakinthosa i przemienieniu ciała w kwiat odczytywano jako metaforę cyklu życia, śmierci i odrodzenia. Imię zadomowiło się w Imperium Rzymskim w formie Hyacinthus, zyskując popularność wśród rodów arystokratycznych ze względu na swoje poetyckie brzmienie.
W średniowiecznej Europie imię było obecne głównie w kręgach duchownych i zakonnych. Święty Hyacynt z Irlandii, dominikanin z XIII wieku, nazywany Apostołem Polski, przyczynił się do popularyzacji imienia wśród wiernych. Jego misyjna działalność na terenach dzisiejszej Polski, Litwy i Ukrainy sprawiła, że imię pojawiało się w kronikach i listach kościelnych. Dzięki temu tradycja obchodzenia imienin przetrwała do dzisiaj na ziemiach słowiańskich.