Imię Yves ma swoje korzenie w języku starogermańskim, gdzie element iva- lub iwa- oznaczał „cis” – drzewo o ciemnozielonych liściach i długim życiu, symbolizujące wytrzymałość oraz ochronę. W średniowiecznej Francji imię przybrało formę Yves i zaczęło funkcjonować nie tylko jako nazwa samego drzewa, ale także określenie mężczyzny kojarzonego z cechami cisu.
Kluczową postacią, która przyczyniła się do popularyzacji tego imienia, był św. Iwo z Kermartin (Ivo Helori), urodzony w 1253 roku we Francji, uznawany za patrona prawników i ubogich. Jego życie i postawa pełna poświęcenia sprawiły, że imię Yves zyskało miano szlachetnego i godnego naśladowania. Kult świętego Iwa rozprzestrzenił się początkowo w Normandii i Bretanii, a następnie objął całe terytorium Francji i sąsiednich krain.
W średniowieczu imię Yves było nadawane głównie rodzinom o zamożnych i arystokratycznych tradycjach, które pragnęły podkreślić zarówno duchowę, jak i świecką pozycję swojego potomka. Przez kolejne stulecia forma Yves utrzymywała się wśród francuskiej szlachty, a z czasem trafiła do innych krajów europejskich, zyskując lokalne adaptacje i warianty, np. Ivo, Ives czy Ivano.