Historia imienia Trofim sięga czasów starożytnej Grecji, gdzie słowo trophe oznaczało czynność karmienia i troszczenia się o innych. Trofim z Arabi, biskup i męczennik żyjący w III wieku, był znany z licznych cudów oraz propagowania idei miłosierdzia. Wizerunek świętego Trofima katalogowano w ikonografii bizantyjskiej, co przyczyniło się do rozpowszechnienia imienia wśród wiernych. Z Rusi Kijowskiej imię dotarło do wielu regionów Europy Wschodniej, zyskując uznanie zwłaszcza wśród duchowieństwa prawosławnego. W średniowieczu trofimowie pełnili funkcje kapłańskie i misyjne, wnosiąc wkład w rozwój kultury i duchowości.
Na ziemiach polskich imię Trofim pojawiło się głównie w ośrodkach prawosławnych i unickich. Spotykane było w rodzinach o silnych tradycjach wschodnich, zazwyczaj przekazywane z pokolenia na pokolenie. Choć nie zyskało powszechności, zachowało aurę wyjątkowości i odrębności. W epoce nowożytnej imię pojawiało się sporadycznie w kronikach i metrykach, jednak nigdy nie weszło do najpopularniejszych zestawień imion męskich w Polsce.