Imię Pamela po raz pierwszy pojawiło się w literaturze dzięki utworowi „Arcadia” Philipa Sidneya z 1580 roku. Sidney stworzył je na potrzeby swojej powieści pastoralnej, łącząc elementy greckiego „pan” (oznaczającego „wszystko”) oraz „mela” (tłumaczonego zwykle jako „słodka”). Choć twórczość Sidneya osiągnęła popularność przede wszystkim w XVI i XVII wieku, imię Pamela zyskało szerszy rozgłos dopiero w XVIII stuleciu za sprawą powieści Samuela Richardsona „Pamela, or Virtue Rewarded” (1740).
Powieść Richardsonowska przyczyniła się do sukcesu imienia w krajach anglosaskich, prezentując główną bohaterkę jako uosobienie niewinności, cnót moralnych i stałości charakteru. Od tego czasu Pamela zaczęła funkcjonować niezależnie od literackiego pierwowzoru i weszła do kanonu imion europejskich, głównie w Wielkiej Brytanii, USA i krajach anglojęzycznych.
W Polsce imię Pamela pojawiło się stosunkowo późno, w drugiej połowie XX wieku, pod wpływem globalizacji oraz wzrostu popularności kultury anglosaskiej. Do dziś pozostaje rzadkie, co sprawia, że osoby je noszące zyskują oryginalny i łatwo rozpoznawalny element tożsamości.