Początki imienia Moritz sięgają czasów starożytnego Rzymu, kiedy to kultura związana z Maurami docierała do Cesarstwa. Byli to w większości żołnierze pochodzenia północnoafrykańskiego, służący w oddziałach spokrewnionych z Legio II Thevtona. Ich dowódca, święty Maurycy, przeszedł do legendy jako wzór męstwa i niezłomności wobec prześladowań za wiarę chrześcijańską. Po kanonizacji Maurycego jego imię zaczęło funkcjonować jako imię męskie, najpierw w postaci łacińskiej Mauritius, a następnie w licznych adaptacjach lokalnych. W średniowiecznych dokumentach niemieckich pojawia się już forma Moritz, często nadawana urodzonym w rodzinach o tradycji rycerskiej lub w środowiskach zakonnych związanych z klasztorami pod wezwaniem świętego Maurycego.
Wraz z rozwojem państw niemieckich w XIII–XV wieku imię zyskało na popularności także wśród mieszczaństwa i drobnej szlachty. Z czasem eksport kultury niemieckiej na wschód Europy przyczynił się do powolnego przenikania formy Moritz do innych języków, choć w Polsce – podobnie jak w Czechach czy na Węgrzech – częściej funkcjonuje lokalna adaptacja Maurycy czy Maurycyz. Dopiero w XIX i XX wieku imię Moritz zaczęło być świadomie nadawane przez rodziców pragnących podkreślić międzynarodowe, zwłaszcza germańskie, pochodzenie dziecka.