Imię Mika zdobyło popularność w krajach nordyckich w latach 70. i 80. XX wieku jako skrócona forma Michaela. W Finlandii i Szwecji było jednym z najczęściej nadawanych imion męskich, choć z czasem przyjęło się także w formie uniseksowej. W Japonii popularność wzrosła we wczesnych latach 90., częściowo za sprawą postaci medialnych, co uczyniło je modnym wyborem dla dziewczynek i chłopców.
We Francji i Niemczech imię Mika znajduje zastosowanie zarówno w formie męskiej, jak i żeńskiej, jednak notuje się przeważnie wersję męską, powiązaną z Michaelem. W Polsce nazwa ta zyskała uznanie głównie w ostatniej dekadzie, szczególnie wśród rodziców poszukujących krótkiego, łatwego do wymówienia imienia o międzynarodowym charakterze. W statystykach urzędów stanu cywilnego Mika pojawia się regularnie od około 2010 roku, a tendencja rosnąca jest zauważalna rok do roku.
Na tle innych krajów europejskich popularność Mika jest umiarkowana, co sprzyja wyróżnieniu dziecka, bez ryzyka noszenia imienia masowo. Dzięki krótkiemu brzmieniu i prostocie zapisu imię to dobrze sprawdza się w komunikacji wielojęzycznej oraz w środowiskach o zróżnicowanym tle kulturowym.