Korzenie imienia Jens sięgają średniowiecznej Europy Północnej, gdzie lokalne wersje biblijnego Johannes przyjmowały różne formy. W duńskich zapisach pojawia się już w XIII wieku jako Jens, zastępując łacińską formę Joannes. W kolejnych stuleciach imię rozpowszechniło się wśród warstw mieszczan i rycerstwa, zyskując popularność dzięki patronatowi świętych oraz wpływowym rodakom.
W Norwegii Jens funkcjonowało równolegle z innymi formami imienia Jan, ale z czasem ustąpiło miejsca Johannes i Jan. W Niemczech na zachodzie kraju imię Jens zachowało swój skandynawski charakter i do dziś spotyka się je zwłaszcza w regionach blisko granicy z Danią. W późniejszym okresie, za sprawą kontaktów handlowych i kulturalnych, Jens przeniknęło również do innych części Europy.
W Polsce imię to pojawiło się stosunkowo niedawno, wraz z rozwojem turystyki i migracji do Skandynawii. Choć wciąż rzadkie, bywa nadawane dzieciom z rodzin o skandynawskich korzeniach lub pasjonatom nordyckiej kultury.