Imię Florian ma swoje korzenie w starożytnym Rzymie, gdzie funkcjonowało jako Florianus – przydomek rodowy podkreślający młodość i rozkwit. W okresie Cesarstwa Rzymskiego nadawano je zarówno wolnym obywatelom, jak i przedstawicielom elit, pragnącym zaakcentować walory fizyczne i duchowe.
Z czasem Florianus zyskało religijne znaczenie za sprawą św. Floriana, rzymskiego żołnierza, który zginął męczeńską śmiercią za odrzucenie pogańskich ofiar. Kult świętego rozpowszechnił imię w kręgu chrześcijaństwa, szczególnie w Austrii, Niemczech i Polsce, gdzie Florian stał się patronem straży pożarnej.
W średniowiecznej Polsce imię Florian pojawia się w dokumentach już w XIV wieku. Zyskało na popularności zwłaszcza na terenach Małopolski i Śląska, gdzie fundowano kościoły pod wezwaniem św. Floriana. W późniejszych stuleciach imię występowało rzadziej, by ponownie odbudować pozycję w XIX i XX wieku.
Dziś Florian funkcjonuje zarówno w tradycji katolickiej, jak i w świeckim obiegu imion europejskich. Jego popularność utrzymuje się dzięki silnej symbolice oraz uniwersalnemu brzmieniu pasującemu do różnych języków i kultur.