Imię Clementyna ma bogatą historię, sięgającą czasów Imperium Rzymskiego, gdzie słowo clemens określało cesarską łaskawość. Przyjęcie form żeńskich Clementia i Clementina nastąpiło wraz z chrystianizacją Rzymu – ok. IV–V wieku, gdy zaczął rozwijać się kult świętych męczenników o tym imieniu. W średniowiecznej Francji i Hiszpanii Clementina była nadawana głównie rodzinom arystokratycznym, co podniosło jej prestiż społeczny.
W XVII–XVIII wieku imię przeniknęło do literatury europejskiej – pojawiało się w dramatycznych poematach i romansach dworskich, gdzie nosicielki tego imienia symbolizowały cnoty rycerskie połączone z kobiecą delikatnością. W Polsce primera świadectwa pojawiają się w kronikach szlacheckich i korespondencji arystokracji, a później – w powieściach pozytywistycznych i romantycznych, gdzie Clementyna często staje się uosobieniem ideału kobiety: pełnej godności, ciepła i troski o bliźnich.
W XIX wieku Clementyna była też imieniem popularnym w rodzinach inteligenckich, a niekiedy wybierano je na cześć znanych mecenasek kultury lub bohaterów literackich. Z czasem, wraz ze zmianami obyczajowymi i rosnącą fascynacją imionami rodzimymi, jej popularność nieco zmalała, lecz wciąż pozostaje w rejestrach jako imię o wyjątkowej elegancji i głębokim znaczeniu.