Imię Bogusława wywodzi się z języka prasłowiańskiego, gdzie element «Bogu» oznacza „Bóg”, a «sława» – „sławę” lub „chwałę”. Już w średniowieczu spotykano je w dokumentach w różnych wariantach zapisu, takich jak Boguslawa, Bogusłava czy Bogosława. W XVI–XVIII wieku imię to było dość popularne wśród warstw szlacheckich, a także w klasztorach żeńskich, gdzie często przejmowano je przy wstąpieniu do zakonu.
W czasach rozbiorów Polska smała się pod zaborami, lecz imiona o słowiańskim rodowodzie, takie jak Bogusława, zyskały dodatkowe znaczenie symboliczne, podkreślając przywiązanie do ojczystych korzeni. Po II wojnie światowej imię zachowało swoją rangę, choć jego popularność malała na rzecz krótszych, bardziej uniwersalnych form.
Obecnie Bogusława uznawana jest za imię klasyczne, rzadziej nadawane, ale wywołujące skojarzenia z tradycją, siłą ducha i duchowością. Przypisywane jest kobietom o silnym charakterze, gotowym stawić czoła wyzwaniom i dążyć do realnego wpływu na otoczenie.